حاضر....
يكي از برادران بسيجي كه يك پايش در عمليات قطع شده بود مؤمني مقيد به نماز شب و اداي فريضه هاي ديني بود.اين كارش كفر عراقيها را بالا آورده بود. يك روز يكي از آنها آمد و گفت:«بايد به خميني فحش بدهي »
او او قبول نكرد و ضربه هاي شلاق و باتوم مثل قطرات باراني تند بر سرش ريخت.
همان اسير يك روز درآمدكه:« حاضرم به رهبرم توهين كنم!»برق شادي در چشمهاي عراقيها درخشيد و غنچه ي اميد در دلهايما پژمرد .
شرمنده بوديم كه چرا آن انسان متقي مؤمن بايد تسليم شود. وقتي همه ي عراقيها جمع و منتظر شدند، مشتهايش را گره كردو فرياد :«الله واحد، خميني قائد»
مازيار يزداني –از چالوس