صداي امام در اردوگاه كفر

يكي از روزهاي ماه رمضان بود. همه روزه بوديم وبا اذان مغرب كه از بلندگوهاي نصب شده در اردوگاه به گوش رسيد، همگي آماده شديم كه افطار كنيم. اين اذان از راديويي كه خود عراقيها كنترل مي كردند، پخش مي شد؛ اما برايمان خيلي آشنا بود.
صداي مؤذن با حنجره ي ايرانيهاي متدين بيشتر جورمي آمد تا يك عراقي. وقتي بلافاصله پس از تمام شدن اذان، صداي حضرت امام دراردوگاه طنين انداخت، تمام ذوقها درلبخندها ناگهاني شكفت واشكهاي شوق، گونه ها را ترساخت.
سربازان عراقي كه تازه متوجه شده بودند موج راديو را اشتباه گرفته اند، خيلي سريع راديو را خاموش كردند.

سرهنگ صفر علي فرزامي ــ از درود