نمي توانستيم گريه كنيم
از جمله مظلوميت هاي شهيد بهشتي كه پس از شهادت ايشان ادامه داشت درحالي كه همه اقشار مردم بر سر و صورت مي زدند و گريه مي كردند اين بود كه مابه خاطر عدم خشنودي منافقين سعي مي كرديم خود را كنترل كنيم . يك شب بعد ازصرف سحري به آقا محمدرضا گفتم : بغض شهادت آقاي بهشتي اين چند روزگلويم را مي فشارد. در مجالس كه نمي توانيم به خاطر خشنودي دشمنان آقاي بهشتي گريه كنيم . بيا عقده دل خالي كنيم و در تنهايي گريه كنيم . او هم بغضش تركيدو دو نفري در آن سحر غمگين مدتها گريستيم .