قدر شناس
وقتي دشمن آتش تهيه مي ريخت، سر و صداي همه يبند مي شد. رزمنده اي در آن بحبوحه مي گفت:«از خوشحالي دارم مي ميرم». بچه ها مي گفتند:«به اين مي گويند آدم قدرشناس. از آتش هم روي گردان نيست. نخورده شكر مي كند. بارك الله».
وقتي دشمن آتش تهيه مي ريخت، سر و صداي همه يبند مي شد. رزمنده اي در آن بحبوحه مي گفت:«از خوشحالي دارم مي ميرم». بچه ها مي گفتند:«به اين مي گويند آدم قدرشناس. از آتش هم روي گردان نيست. نخورده شكر مي كند. بارك الله».