يك. دو، سه

تمرين فرماندهي مي كرد: يك، دو، سه و ما حين دويدن در پاسخ بايد مي گفتيم شهيد. خيلي اذيتش كرديم تا چم و م كار را ياد بگيرد و بچه ها از او اطاعت كنند. راه درازي در پيش داشت. وقتي شمارش ميداد به او اعتراض مي كردند كه:«چند بار بگوييم ما از يك تا سه را ديگر ياد گرفته ايم، از سه به بعد را بشمار». او دوباره تكرار مي كرد:«يك، دو، سه!»