احسنت، احسنت

درست مثل بچه اي بود كه شعري را از نوار كاست حفظ كرده باشد و بعد موقع خواندن و دكلمه، بوق ماشين هاي داخل خيابان را هم تصادفاً ضبط شده با تصور اين كه جزء شعر است تكرار كند. برادران وقتي در منطقه مجالس قرآن و مسابقه هاي سراسري برقرار بود، براي تشويق رزمندگاني كه قرائت عبدالباسط را تقليد مي كردند، پس از گفتن احسنت، احسنت يا شيخ، الله اكبر و عبارات ديگر، مي گفتند:«بي بيب بيب!» يعني صداي بوق هاي ماشيني را كه روي نوار ضبط شده بود.