من مي گم

شايد منظورش اين بود كه بچه ها كم تر از كلمۀ «من» استفاده بكنند اين قضيه مال وقتي است كه امام به مناسبتي فرموده بودند:«من شيطان است، نگوييد من». به هر حال، بچه ها براي اين كه حرفشان را بزنند چاره اي جز اين نداشتند كه بگويند:«من مي گم(= من مي گويم) و او هم دست بردار نبود. به محض اين كه كسي مي گفت: من مي گم، بر مي گشت مي گفت:«نخير آقا شما «ميگ» نيستيد، شما آدميد». گاهي كه خيلي اين عبارت را تكرار مكرد و بچه ها از دستش خسته مي شدند، با تندي مي گفتند:«خيلي خوب بابا، همون كه شما مي گيد» و او دوباره مي گفت:« من هم ميگ نيستم».