ان الصلوه تنها

نه اين كه اهل نماز جماعت و مسجد نبود، نه، بلكه گاهي همين طوري، به قول خودش براري خنده ويرش مي گرفت و بعضي از بچه هاي ناآشنا را دست به سر مي كرد. ظاهراً يك بار همين كار را با يكي از دوستان طلبه كرد. به اين نحو كه وقتي صداي اذان بلند شده بود آن برادر از او پرسيده بود:« نمي آيي برويم نماز؟» پاسخ داده بود:« نه، همين جا مي خوانم». آن بندۀ خدا هم شروع كرده بود از فضايل نماز جماعت و نمازي كه در مسجد خوانده مي شود گفتن، كه جواب شنيده:«خود خدا هم تازه در قرآن گفته: ان الصلوه تنها(=تنهي) حتي نگفته دو تايي و سه تايي» و او كه فكر نمي كرد قضيه شوخي باشد به جاي اينكه بگويد آيه را غلط ترجمه مي كني اخوي، خودش را زد به آن راه و گفت:« گفته «تن ها» يعني چند نفري، نه تنها و يك نفري».