النظافه من الايمان

روحاني گردانمان بود. روشش اين بود كه بعد از نماز حديثي از معصومين نقل مي كرد و دربارۀ آن توضيح مي داد. پيدا بود اين اولين باري است كه به صورت تبليغي رزمي به جبهه آمده است والا شايد بي گدار به آب نمي زد و هوس نمي كرد بچه ها را امتحان كند؛ آن هم بچه هاي اين گردان را كه تبعيدگاه ! بود؛ نمي آمد بگويد:«بچه ها! النظافه من الايمان و ال...؟» تا بچه ها در عين ناباوري اش بگويند:«حاج آقا والكثافته من الشيطان». فكر مي كرد لابد مي گويند حاج آقا «وال» ندارد، يا هاج و واج مي مانند و او با قيافۀ حكيمانه اي مي گويد:«اي بي سوادها بقيه ندارد. حديث همين است». با اين وصف حاجي كم نياورد و گفت :«حالا گفتيد اين حديث مال كيه؟» بچه ها في الفور گفتند:« نصفش حديث نبوي است، نصف ديگرش از قيس بن اكبر سياه!».