صل علي محمد، يار امام كو؟

چم و خم اخلاق گروهان خودمان دستم بود. مي دانستم كه نمي شود به اين مفتي ها سرشان را شيره ماليد. اما مگر فرمانده گردان دست بر مي داشت؛ يك كلام معونش گفت:«حاج آقا! حالا كه نمايندۀ حضرت امام تشريف نياوردند شما جورشان را بكشيد و برادران را به فيض برسانيد». او هم چسبيد به همين حرف و دو، سه نفري رفتند زير دو خم ما و ما را انداختند جلو، اين در حالي بود كه از صبح تبليغ كرده بودند كه نمايندۀ آقا حامل پيام امام هستند و از اين حرف ها كه موجب شده بود از گروه هان ديگر هم بچه ها به مقر ما بيايند. حسينيه پر از بسيجي بود. همه هم چهارچشمي متوجه در ورودي چشمت رزو بد نبيند آقا، تا ما داخل شديم مثل اين كه پيشاپيش مي دانستند كه ايشان نيمي آيند؛ شروع كردند:«صل علي محمد، يار امام كو؟»