صل علي محمد

بفهمي نفهمي كيمي دير شده بود. بله. چيزي در حدود يك ساعت! البته حاج آقا در نظر داشتند به نحوي از دل بچه ها دربياورند كه خوب قسمت نشد؛ يعني بچه ها خودشان از جلوي ايشان درآمدند و جايي براي دل جويي باقي نگذاشتند! دوستان همان طور كه از قبل با هم هماهنگ كرده بودند به دنبال صف اول از جا بلند شدند و شروع كردند شعار دادن و چه شعار دادني! جلويي ها مي گفتند:«صل علي محمد» و پشت سري ها اضافه مي كردند:و آل محمد»! هيچ خبري از عبارت:«يار امام خوش آمد« كه معمولاً در ادامۀ صل علي محمد مي گفتند نبود. حاج آقا هم كه خوب بچه ها را مي شناخت، دستش را جلوي دهانش گرفته و داشت حسابي مي خنديد و اشاره مي كرد كه مثلاً خيلي خوب، ممنونم بفرماييد بنشينيد. بچه ها نشستند و حاج آقا شروع كرد به سخن كه:« بله، صل علي محمد و آل محمد. اين جوري بهتر است».