جيرۀ جنگي

بالاي خاكريز مشغول خوردن جيرۀ جنگي بودم كه خمپاره زدند، خودم را انداختم روي زمين هر چه داشتم و نداشتم ولو شد روي خاك ها بلند شدم داشتم خودم را مي تكاندم كه بچه ها سراسيمه آمدند، مي دانستند من روي خاكريز رفته ام. تند تند مي پرسيدند:«چه شده؟ زخمي كه نشده اي؟» من بدون توجه به اطرافم به زمين چشم دوخته بودم و منتظر عراقي ها كه خمپارۀ منور بزنند تا بتوانم آن ها را پيدا كنم.