آش با جاش
دشمن مدتي در موقعيت ما زياد آتش مي ريخت، خصوصاً خمپاره. چپ و راست مي زد. بچه ها كه حسابي كفري شده بودند. نقشه اي كشيدند. چند شب از اين ماجرا نگذشته بود كه دو، سه نفر از برادران داوطلبانه رفتند سراغ عراقي ها و صبح با چند قبضه خمپاره انداز برگشتند. پرسيديم:«اين ها ديگر چيست؟» گفتند آش با جاش! پلو بدون ديگ كه نمي شود».