ما از شما خوبي نديده ايم

وقت خداحافظي بود و موقع جدايي و دل كندن. حرفي كه همه بعد از طلب شفاعت و التماس دعا، صميمانه تكرار مي كردند اين عبارت آشنا بود:«اگر بدي يا خوبيي از ما ديدي ببخشيد ديگه؛ به آقايي و بزرگي خودتان نگاه كنيد، ما را حلال كنيد تورا خدا». خوب طبيعي بود كه بسياري هم در جواب مي گفتند:«اخيار داريد اين چه حرفيه» يا «خدا ببخشه، شما ما رو ببخشيدكه اين چند وقت اين همه اذيت شديد». در اين ميان فرمانده و روحاني گردان وضع ديگر يداشتند؛ كساني كه به تنهايي بايد با همه خداحافظي مي كردند و بچه ها هم به كمتر از مكاچ و بوسه راضي نبودند؛ كافي بود مثل بقيه كسي به آنها بگويد ما را حلال كنيد يا مارا ببخشيد، خيلي جدي مي گفتند:« باشه مي بخشيم آما دفعه ديگه از اين كارا نكني ها؟» يا «خوبي هاتون كه يادمون نمياد؛ ما از شما كه خوبي نديدم، بدي هاتونم باشه م يگذاريم به حساب آقايي خودمون!»