شصت پهن

بحث اين بود كه چطور خودمان را در موقع مناسب به ريخت و قيافه دشمن درآوريم تا بتوانيم در قلب موقعيت آن ها نفوذ كنيم. پيشنهادها متفاوت بود. بعضي ها هم نااميد بودند، مي گفتند:«بسيجي را جان به جانش كني تابلوست. در همان نگاه اول لو مي رود. حتي اگر مثل بلبل، عربي حرف بزند، از چهل فرسخي مشخص است» و بعضي به شوخي مي گفتند:«هر كجايش را درست كنيد، شصت پهنش را كه نشانه پنير روي نان ماليدن است نمي توانيد بپوشانيد. دستش را كه باز كند ديگر نياز به توضيح بيشتر ندارد!».