آخرین اخبار:
کد خبر : ۱۲۴۰۳۱
۰۸:۴۰

۱۳۸۷/۰۵/۱۹

جشن بزرگ




در آسايشگاه «16 تكريب» برادر جانبازي كه فلج شده بود و قادر به انجام هيچ كاري نبود، حضور داشت. به همين خاطر ساير برادران كارهاي او را انجام مي دادند.
هميشه هنگام آمارگيري، ايشان كنار در خروجي آسايشگاه مي نشست، ولي اين بار او آن جا حضور نداشت ولي آمار صحيح بود. مأمور سرشماري متعجب اسم او را خواند و در كمال ناباوري مشاهده كرد كه او سالم در صف ايستاده است.
همه علت را جويا شديم، گفت: شب قبل بسيار بي قرار بودم، ولي زودتر از همه به خواب رفتم. ديدم كه دو سيد بزرگوار با عباي سبز از پنجره ي آسايشگاه وارد شدند. يكي از آن ها دستش را بر پاهايم كشيد و فرمود: «تو سالم هستي. شما جشن بزرگي در پيش داريد كه بايد سعي كنيد هرچه باشكوه تر برگزار شود. از هيچ كس هم جز خدا ترسي به خود راه ندهيد، ما پشتيبان شما هستيم.» و سپس آن بزرگواران از همان محل ورود، رفتند.
وقتي از خواب بيدار شدم، با گريه به سمت پنجره دويدم. 15 روز بعد، جشن نيمه ي شعبان سال 1368 به يمن شفاي آزاده ي عزيزمان و بنا به سفارش آن بزرگواران در سراسر اردوگاه جشن هاي مختلفي برپا شد.

راوي : جان علي ترابي

گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه