خرقه تزوير/ غزل
مـــــــــــاييم و يكي خرقه تزوير و دگر هيچ در دام ريـــــــــــا، بسته به زنجير و دگر هيچ
خودبيني و خودخواهي و خودكامگي نفس جان را چو "روان" كــــرده زمينگير و دگر هيچ
در بـــــــــــــــارگه دوست، نبرديم و نديديم جــــــــز نامه سربسته به تقصير و دگر هيچ
بگزيده خــــــرابات و گسسته ز همـــه خلق دل بستـــــــــه به پيشامد تقدير و دگر هيچ
درويش كـــــه درويشصفت نيست، گشايد بر خلق خــــــــــــــدا ديده تحقير و دگر هيچ
صـــــــــوفي كه صفاييش نباشد، ننهد سر جز بر در مــــــــردِ زر و شمشير و دگر هيچ
عالِـــــــــــم كه به اخلاص نياراسته خود را علمش به حجــابي شده تفسير و دگر هيچ
عــــــــارف كه ز عرفان كتبي چند فراخواند بستــــه است به الفاظ و تعابير و دگر هيچ