طبيب عشق/ غزل

غـــــــــــم دل با كه بگويم كه مرا ياري نيست جز تـــــــــو اي روحِ روان، هيچ مددكاري نيست
غم عشق تو به جان است و نگويم به كسي كه در اين بــــــــاديه غمزده، غمخواري نيست
راز دل را نتوانــــــــــــــــــم به كسـي بگشايم كه در اين ديــــــــــــر مغان رازنگهداري نيست
ساقي، از ساغـــــر لبـــــريز ز مـــي دم بـربند كه در اين ميكـــــده ميزده، هشياري نيست
درد من، عشق تــــــو و بستر من؛ بستر مرگ جز تواَم هيچ طبيببــــــي و پــــــرستاري نيست
لطف كن، لطف و گـــــــذر كن به سر بـــالينم كه به بيمــــــــــاري من جان تو، بيماري نيست
قلـــــــــم ســـــرخ كشم بر ورق دفتر خويش هان كه در عشق من و حُسن تو، گفتاري نيست