سخن دل

عـــاشق دوست ز رنـــــگش پيداست بيدلــــــــــي از دل تنگـــش پيداست

نتــــــــــوان نــــــرم نمودش به سخن ايــــن سخن، از دل سنگش پيداست

از در صلح بــــــــــرون نـــــايد دوست ديگـــــــر امـــــروز، ز جنگش پيداست

مَي زده است، از رُخ سرخش پرسيد مستـــي از چشم قشنگش پيداست

يار، امشب پي عاشق كشي است مـــــن نگويـــــــم؛ ز خَدَنگش پيداست

رازِ عشـــــق تــــــــو نگــويد "هندي" چـــه كنـــــم من كه ز رنگش پيداست