عيد نوروز
عيد نوروز
باد نوروز وزيـــده است به كوه و صحرا جامه عيـــد بپـــوشنـــد، چه شاه و چه گدا
بلبل باغ جنان را نبـــود راه به دوست نازم آن مطـــرب مجلـــس كـــه بود قبله نما
صوفي و عارف ازين باديه دور افتـادند جــام مي گير ز مطــرب، كه رَوي سوي صفا
همه در عيد به صحرا و گلستان بروند من ســرمست، ز ميخـــانه كنـــم رو به خدا
عيد نوروز مبارك به غنــــي و درويش يــــــار دلـــــدار، ز بتخـــانــــه دري را بـــگشا
گر مرا ره به در پير خــرابات دهي بــه سر و جان به سويش راه نوردم نه به پا
سالها در صف اربــاب عمائم بودم تـــا به دلدار رسيدم نـــكنم بـــــاز خــطا