تسخير عشق/ حسن حسن پور
وقتي كه فصل رويش گل دير مي شود
حتّي هواي باغ نفسگير مي شود
غم در نگاه آينه ها خيمه مي زند
خورشيد پشت فاصله ها پير مي شود
اي آفتاب محض كه با گام هاي تو
غم در نگاه آينه تبخير مي شود
رفتي و از فراِ تو اي ياس آشنا
در ذهن من خيال تو تصوير مي شود