خواب تيغ / شيرينعلي گلمرادي
در جنگل شهادت يك لاله واشدم
در بـغض يك گلوي جراحت، صدا شدم
يك شب كه خواب تيغ مرا در ميان گرفت
فردا پر از مكالمه ي كربلا شدم
از هفت سوي، بانگ عطش بر دلم وزيد
با هفت بند پيكر خود نينوا شدم
در من گرفت آتش يك شاخـه ي شهيـد
آتـش بـراي كثـرت پـروانه هـا شـدم
صد خيمه تشنه ديدم و صد طشت واژگون
صد رود اشك جاري بي منتها شدم
وقتي كه ظهر، دشنه شد و در گلو نشست
مجروح بي تكلّم دشت بلا شدم
وقتي كه خون ز مشرق ايمان طلوع كرد
روشن ز صبح صادق خون خدا شدم
از همگنان عشق نبودم، دريغ باد
بر مـن كـه در حوالي حسـرت رها شدم