لحظه هاي شكوفايي /غلامرضا كرمي

دو چشمت پر از شعر دريايي است
سكوتت هميشه تماشايي است
سكوتي كه برده مرا با نسيم
به آنجا كه آغاز شيدايي است
طنين صداي دل انگيز تو
پر از لحظه هاي شكوفايي است
ز عطر نجيب تو دشت دلم
پر از بوي گل هاي صحرايي است
غروبي نداري تو اي خوب من !
دل روشن تو اهورايي است
مرا برد تا مرز خطّ جنون
دو چشمت كه خود شعر دريايي است