سود و زيان/ محمّدجواد محبّت

چون مناجاتيان سفر كردند
ديده از اشك شوق تر كردند
رخت خاكي ز تن فرو هشتند
جامه عاشقي به بر كردند
قصه طول آرزوها را
ساده و پاك و مختصر كردند
نخل ايمان و بذر احسان را
در دل خويش، بارور كردند
جلوه هاي فريب دنيا را
پاكبازانه بي اثر كردند
راه مطلوب، هرچه مشكل شد
همّت و عزم، بيشتر كردند
پاي در خطّ دوست، بنهادند
در خطيري به جان خطر كردند
روز ديدار، مي شود معلوم
سود بردند، يا ضرر كردند
به شكرانه حضور در ضيافت نور:
ديدار گرموپرشور باعزيزان شاهد
گُل هاي يادگار
از زمين و زمان، رها بودن
با شما يعني آشنا بودن
هر گُلي يادگار يك شاهد
شاهد جان با صفا بودن
قلب ها، چشمه سار ياد خدا
سينه ها، مخزن دعا بودن
حال خوش آنكه در ضيافت نور
لحظه يي چند با شما بودن
دور باد از شما غبار ملال
جانتان، صدق با صفا بودن
نيست بهتر از اين به جان شما
ميهمانِ خودِ خدا بودن

سال 73