جوانی که سختیهای زندگی را به ایستادگی پیوند زد

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید پرویز آرام در سال ۱۳۴۱ در خانوادهای مؤمن و مذهبی در روستای قرهآقاج از توابع شهرستان ابهر دیده به جهان گشود. دوران کودکی و نوجوانی او در محیطی ساده و مذهبی سپری شد و از همان سالهای نخست زندگی با ارزشهای دینی و خانوادگی پرورش یافت.
پرویز در ۱۲ سالگی پدر خود را از دست داد و پس از این اتفاق، زندگی پرمشقت او از همان دوران نوجوانی آغاز شد. با وجود شرایط دشوار اقتصادی و مسئولیتهایی که پس از فقدان پدر بر دوش خانواده قرار گرفت، او تحصیل خود را ادامه داد و دوره ابتدایی را در روستا به پایان رساند. پس از آن برای ادامه تحصیل به ابهر رفت و دوره راهنمایی را در مدرسه معلم ابهر به پایان رساند.
اما وقوع حادثهای ناگوار برای خانواده، شرایط زندگی او را دگرگون کرد و پرویز ناچار شد ادامه تحصیل را رها کند. او برای کمک به خانواده و تأمین هزینههای زندگی، به کار کشاورزی روی آورد و از طریق تلاش و زحمت فراوان، در تأمین مخارج خانواده سهیم شد. این دوران، روحیه مسئولیتپذیری، صبر و استقامت را در وجود او تقویت کرد و او را برای پذیرش مسئولیتهای بزرگتر زندگی آماده ساخت.
شهید آرام در تاریخ ۱۲ تیرماه سال ۱۳۶۱ به استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمد. پس از ورود به ارتش، دوره چهارماهه آموزش نظامی را در پادگان لشکر ک تهران با علاقه و جدیت فراوان پشت سر گذاشت و پس از پایان دوره، خدمت خود را آغاز کرد.
او در ادامه، دوره دوماهه آموزش تخصصی را در شیراز گذراند و دوره تخصصی توپچی نفربر پیامپی روسی را با موفقیت به پایان رساند. پس از آن به لشکر ۱۶ زرهی قزوین انتقال یافت و در گردان ۱۸۵ و دسته شناسایی در منطقه جنوب مشغول انجام وظیفه شد.
شهید پرویز آرام در دوران حضور خود در جبهه، دوشادوش دیگر رزمندگان اسلام به انجام وظیفه پرداخت و در شرایط دشوار جنگی، مسئولیتهای محوله را با جدیت دنبال کرد. او در عملیات والفجر مقدماتی نیز شرکت داشت و در جریان این عملیات و مأموریتهای پس از آن، در منطقه فکه حضور یافت.
شهید آرام به عنوان یکی از نیروهای دسته شناسایی گردان ۱۸۵، در مأموریتهای شناسایی منطقه و مواضع دشمن حضور داشت. نیروهای شناسایی در دوران دفاع مقدس وظایفی حساس و خطرناک بر عهده داشتند و حضور آنان در مناطق نزدیک به مواضع دشمن، نقش مهمی در کسب اطلاعات و آمادهسازی عملیاتهای نظامی داشت.
سرانجام در یکی از همین مأموریتهای شناسایی، شهید پرویز آرام به همراه دیگر همرزمانش، از جمله محسن پرویزی ورجویی و سرهنگ صفوی، در حال انجام وظیفه و شناسایی منطقه بودند که مورد حمله توپخانههای دشمن قرار گرفتند. در جریان این حمله، پرویز آرام در تاریخ ۱۱ مرداد سال ۱۳۶۲ در منطقه فکه به شهادت رسید و به جمع شهدای راه دفاع از اسلام و میهن پیوست.
نام و یاد شهید پرویز آرام، یادآور جوانی است که در شرایط دشوار زندگی، مسئولیت خانواده را پذیرفت، برای کمک به نزدیکان خود از ادامه تحصیل چشم پوشید و با ورود به ارتش جمهوری اسلامی ایران، مسیر خدمت و دفاع را انتخاب کرد. او سرانجام در میدان دفاع از کشور و ارزشهای اسلامی جان خود را تقدیم کرد و با شهادت، برگ دیگری از ایثار و فداکاری رزمندگان دوران دفاع مقدس را رقم زد.