سالروز تولد شهید «دلاور امیرخانی»؛ خوش به حال آسمانی که تو را در آغوش گرفت

به گزارش نوید شاهد زنجان، امروز هجدهم شهریورماه، سالروز تولد شهید دلاور امیرخانی است؛ جوانی که در هجدهم شهریور سال ۱۳۶۹ چشم به جهان گشود و سالها بعد، با شهادت، مسیر زندگیاش از زمین به آسمان امتداد یافت.
بعضی آدمها را نمیتوان تنها با «تولد» و «وفات» تعریف کرد؛ چراکه برخی انسانها پس از رفتن، تازه در دلها متولد میشوند. نامشان در خاطرهها میماند، در دعاهای مادرانه تکرار میشود، در اشکهای بیصدای پدر جاری است و قاب عکسشان، سالها پس از رفتن، همچنان بخشی از خانه و زندگی خانواده باقی میماند.
شهید «دلاور امیرخانی» نیز از همان انسانهایی است که رفتنش پایان حضورش نبود. اگرچه امروز جای قدمهایش بر زمین خالی است، اما یاد و نام او همچنان در میان عزیزانش زنده است و روز تولدش، فرصتی برای مرور خاطرات و یادآوری مردی است که زندگی خود را به گونهای رقم زد که پس از رفتنش نیز نامش بر دلها باقی بماند.
امروز اگر شمعی برای تولدش روشن میشد، شاید به جای آرزوی ماندن او در این دنیا، باید برای رسیدن نور آن شمع به آسمان دعا میکردیم؛ برای شهیدی که روزی خداوند او را به زمین هدیه کرد و روزی دیگر، آسمان را برای میزبانی از او برگزید.
دلاور جان، تولدت مبارک؛ نه از آن تبریکهایی که برای ماندن آدمها در این دنیا گفته میشود، بلکه تبریکی برای روزی که خداوند تو را آفرید، برای روزی که سهم زمین از وجودت آغاز شد و برای روزی که آسمان، تو را برای همیشه در آغوش گرفت.
چه زیباست انسانی آنقدر خوب زندگی کند که سالها پس از رفتنش، هنوز روز تولدش را به یاد بیاورند؛ هنوز برایش بنویسند، از او بگویند و نبودنش را با یاد و خاطرهاش تاب بیاورند. چه زیباست که نام یک شهید، سالها بعد از پروازش، همچنان در میان مردم زنده باشد و به جای «کاش بودی»، گفته شود: خوش به حال روزی که خدا تو را آفرید و خوش به حال آسمانی که تو را در آغوش گرفت.
امروز در زمینی که دیگر قدمهای شهید «دلاور امیرخانی» را احساس نمیکند، جای خالی او بیش از همیشه به چشم میآید؛ اما باور داریم که شهیدان، در نگاه خداوند زندهاند و در جایگاهی نزدیکتر از آنچه تصور میکنیم، مهمان سفره رحمت الهی هستند.
سالروز تولد شهید «دلاور امیرخانی» بهانهای است برای یاد کردن از مردی که سهمش از زمین، زندگی و خاطره بود و سهم آسمان، پرواز او. تولدت مبارک، شهید عزیز؛ امید که روزی، در آن سوی تمام این فاصلهها، کنار تو بنشینیم و راز این رفتنهای زودهنگام را از نزدیک بفهمیم؛ آن روز که خواهیم دانست چرا خداوند بعضی از بندگانش را اینچنین زود از زمین میگیرد و به آسمان میبرد.
انتهای پیام/