صدایی که تاریخ را به شهادت میگیرد
به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید رضا پورحیدر در چهارم شهریور ۱۳۳۵، در روستای دوگیجان از توابع شهرستان مرند چشم به جهان گشود.پدرش جعفر، کارگر، و مادرش خانم نام داشت.تحصیلات او در حد خواندن و نوشتن بود و خود نیز به شغل کارگری اشتغال داشت.وی در بیستوهفتم بهمن ۱۳۵۷، هنگام شرکت در تظاهرات مردمی در تهران، بر اثر اصابت گلوله توسط عوامل رژیم شاهنشاهی به شهادت رسید.پیکر مطهر او در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شده است.

در متن وصیت نامه این شهید والامقام چنین آمده ات:
بسمهتعالی
بسم ربّالشهدا
وصیتنامهام برای خانواده نورِ چشمم این است که پیام رهبر را بهدرستی درک کرده و به آن عمل کنید تا در این مقطع، انقلاب آسیبی نبیند.
و تو ای زمان، شاهد باش؛ و تو ای تاریخ، بنویس که این ابرقدرتها چه جنایتهایی مرتکب شدند.
پدر و مادر مهربانم؛
اگر ملت، پاکدل باشد و بر ایمان تکیه کند و اتحاد خود را حفظ نماید، ثمرهاش را خواهد دید و این ابرقدرتها هرگز قادر به شکست چنین ملتی نخواهند بود.
آرزو دارم ثمره این انقلاب ـ که به دست پرورده امام امت، خمینیِ بتشکن، آبیاری شده است ـ بهروشنی دیده شود؛ چراکه امید مستضعفان این بود و هست که:
«ما نه از شرق میترسیم و نه از غرب.»
مادر عزیزم؛
انسان پاکدل در دنیا، جز از خدا از هیچکس هراسی ندارد و همواره کاری میکند که خیر آن را برای آخرت در نظر بگیرد.
با همه مهربان باشید، بدی نکنید، و در پی غیبت دیگران نباشید که از گناهان کبیره است و بخشش ندارد.
از گلهگذاری نسبت به یکدیگر بپرهیزید؛ چراکه قطرههای باران اگر در دل هم جمع شوند، دریا میشوند و خالی کردن آب دریا دشوار است.
در پایان، به خانواده نورِ چشمم وصیت میکنم که از یاد خدا غافل نشوید و در نمازها، برای سلامتی رهبر و طول عمر ایشان دعا کنید.
والسلام
انتهای پیام/