«از خوشحالی میخواهم بال دربیاورم»؛ روایت سربازی که جبهه را تکلیف الهی میدانست
شهید "عباس قربانپور"، فرزند علیاکبر، اول تیرماه ۱۳۴۹ در روستای مزرعهنو از توابع آشتیان متولد شد. او جوانی مؤمن و دلاور بود که تحصیلات خود را تا سال سوم راهنمایی ادامه داد و در دوران سربازی بهعنوان پاسدار وظیفه سپاه سردشت راهی جبهه شد. عباس در آخرین خداحافظی خود با خانواده، با شوقی وصفناشدنی از رفتن به جبهه گفت: «از اینکه دارم به جبهه میروم از فرط خوشحالی میخواهم بال دربیاورم.» سرانجام پانزدهم مرداد ۱۳۶۷ در منطقه سردشت و در جریان درگیری با گروهکهای ضدانقلاب به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید عباس قربانپور در نخستین روز تیرماه سال ۱۳۴۹ در روستای مزرعهنو از توابع شهرستان آشتیان و در خانوادهای مؤمن و زحمتکش چشم به جهان گشود. خانواده نام «عباس» را برای او برگزیدند تا نام و مرام حضرت ابوالفضل العباس(ع)، علمدار کربلا، همواره چراغ راه زندگیاش باشد.
عباس دوران کودکی را در کنار مادری فداکار و دیندار و پدری مهربان سپری کرد. پس از ورود به مدرسه، تحصیلات خود را با موفقیت تا سال سوم راهنمایی ادامه داد و در کنار آموزشهای مدرسه، درس آزادگی و مسئولیتپذیری را نیز از خانواده و معلمان خود آموخت.
با فرارسیدن دوران سربازی، عباس بهعنوان پاسدار وظیفه سپاه سردشت راهی مناطق عملیاتی شد. حضور در جبهه برای او تنها انجام یک وظیفه نظامی نبود؛ بلکه آن را تکلیفی الهی و فرصتی برای دفاع از میهن و ارزشهای خود میدانست.
در آخرین خداحافظی، با شوقی وصفناشدنی خطاب به خانواده گفت: «از اینکه دارم به جبهه میروم از فرط خوشحالی میخواهم بال دربیاورم و رفتن به جبهه و جنگ با دشمن متجاوز را یک وظیفه و تکلیف الهی میدانم.»
عباس ماهها در جبهه حضور داشت و با فضای معنوی و سختیهای آن خو گرفت. سرانجام پانزدهم مردادماه سال ۱۳۶۷، هنگام درگیری با گروهکهای ضدانقلاب در منطقه عملیاتی سردشت، به شهادت رسید و به آرزوی دیرینه خود دست یافت.
پیکر مطهر شهید عباس قربانپور پس از شهادت به زادگاهش بازگردانده شد و در روستای مزرعهنو از توابع آشتیان به خاک سپرده شد؛ جوانی که با شوق راهی جبهه شد و با ایمان به تکلیف الهی، جان خود را در راه دفاع از کشور تقدیم کرد.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
