«جایی که جای حقیقی من است»؛ روایت طلبه شهیدی که در مرصاد آسمانی شد

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، در نهم مهرماه سال ۱۳۴۳، در خانواده‌ای روستایی و کشاورز در شهرستان محلات، کودکی متولد شد که سال‌ها بعد نامش در شمار شهدای دفاع مقدس جاودانه شد.

حسین دوران کودکی خود را با تحصیل سپری کرد و تا پایان سال اول متوسطه در دبیرستان به تحصیل پرداخت؛ اما علاقه عمیق او به فراگیری علوم دینی، مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. پس از آن وارد حوزه علمیه القائم محلات شد و هفت سال در محضر استادان این حوزه به فراگیری علوم حوزوی پرداخت.

در کنار تحصیل، روحیه انقلابی و دفاع از ارزش‌ها در وجود حسین پررنگ بود. او با حضور فعال در بسیج شهری و گذراندن دوره‌های آموزش عمومی، چندین بار راهی جبهه‌های نبرد شد.

یکی از این اعزام‌ها به جبهه حلبچه، برای او یادگاری تلخ به همراه داشت؛ حسین در جریان جنگ بر اثر حمله شیمیایی مجروح شد. پس از مداوا و سپری کردن دوران نقاهت، بار دیگر به مسیر تحصیل علوم دینی بازگشت و فعالیت‌های حوزوی خود را ادامه داد.

اما عشق به دفاع از میهن و ارزش‌های انقلاب، او را از جبهه دور نکرد. در روزهای پایانی دفاع مقدس و پس از هجوم منافقین با پشتیبانی ارتش بعث عراق، حسین بنا بر فرمان امام خمینی(ره) بار دیگر عازم کرمانشاه شد تا در برابر مهاجمان ایستادگی کند.

او در عملیات مرصاد حضور یافت و سرانجام در چهارم مردادماه سال ۱۳۶۷، در منطقه اسلام‌آباد غرب و هنگام درگیری با منافقین، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

حسین سبحانی در حالی به شهادت رسید که پیش از عزیمت به جبهه، از شوق رسیدن به جایگاه حقیقی انسان سخن گفته بود؛ از عشقی که در وجودش شکل گرفته و او را به میدان جهاد و دفاع کشانده بود.

مزار این طلبه شهید امروز در گلزار شهدای شهر محلات قرار دارد؛ جایی که یادآور جوانی است که مسیر زندگی خود را از مدرسه و حوزه آغاز کرد، بارها طعم جراحت جنگ را چشید و در آخرین روزهای دفاع مقدس، در عملیات مرصاد به قافله شهیدان پیوست.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی