مصمم و آگاه در راه انقلاب
به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید محمدحسن موقنیان» یکم تیرماه ۱۳۲۸ در روستای کلاتهرودبار از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش احمد، روحانی بود و مادرش لیلی(فوت ۱۳۳۷) نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. کارمند شهرداری بود. سال ۱۳۵۲ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۶۵ در حاجعمران عراق بر اثر اصابت ترکش به پهلو و پاها، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهرستان مشهد واقع است.

مصمم و آگاه بود
دیماه ۱۳۵۷ مردم مشهد برای اعتراض به رژیم سفاک پهلوی به خیابان ریختند. محمدحسن هم مانند دیگر مردم برای تظاهرات آمده بود.
آن روز عمال رژیم بیرحمانه مردم را به گلوله بستند. طوری که بیمارستانها مملو از شهید و مجروح شده بود. در آن یکشنبه خونین، محمدحسن از ناحیه پا مورد اصابت تیر ژ۳ قرارگرفت. مردم او را به بیمارستان خاتم رساندند. خون زیادی از محمد رفته بود. آنها برای نجات جانش مجبور شدند پای او را قطع کنند. محمدحسن چند روز در بیمارستان ماند و بعد او را به خانه آوردیم.
دوران مجروحیت خود را در خانه گذراند تا بهبودی حاصل شد. از آن به بعد محمد با پای مصنوعی به کار و فعالیت خود ادامه داد. سال ۱۳۵۹ مارش جنگ نواخته شد و جوانان غیور به اشارت امام خمینی(ره) راهیِ نبرد حق علیه باطل شدند. محمد هم با شور و شعفی خاص آماده اعزام به جبهه شد.
من که میدیدم راه رفتن و کار معمولی با پای مصنوعی برایش سخت است، نمیتوانستم بپذیرم که او با این وضع راهی جبههها شود. برای این که مانع رفتنش بشوم، گفتم: «شما دِین خود را به اسلام ادا کردی! برادرات هستن! شما دیگه نرو!»
گفت: «هرکس وظیفهای داره! اونها برای خودشون میرن! من هم برای خودم!» آنقدر مصمم بود که هیچکس نتوانست او را وادار به ماندن کند. به جبههها رفت و مدت شش ماه با دشمن جنگید تا آنکه خبر شهادتش را برای ما آوردند.
(به نقل از پدر شهید)
انتهای متن/