در این مجموعه، زندگینامه، مجاهدتها و لحظههای سرنوشتساز حیات شهید «شهابالدین محرابی» بازخوانی میشود. روحانی جوانی که مسیر علم و ایمان را با جهاد درآمیخت و جاودانه شد.
همرزم شهید «علیرضا مقدسی» نقل میکند: «گفتم: گروهانی به این اسم نشنیدم. بسیجی گفت: علیرضا مقدسی توی هر گروهانی باشه، اسم گروهان رو صدا میزنن شهید مقدسی! آخه اون عاشقتر از بقیه است، عاشق شهادته!»
شهید «علیرضا مقدسی» در وصیتنامهاش مینویسد: «به مردم ایران این وصیت را دارم که امام امت را که رهبر و سالار این دگرگونی است و اکنون پرچمدار ولایت است، تنها نگذارید.»
شهید «علیرضا مقدسی» در روستای غنیآباد از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. با شهادت دوستان و آشنایان، دلتنگیاش آشکارتر میشد و گاه در جمع خانواده میگفت که طاقت دوری آنان را ندارد و او نیز شهید خواهد شد. سرانجام در بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ به شهادت رسید.
همرزم شهید «نورالله عزالدین» نقل میکند: «گفتم: کجایی؟ همه توی چادر منتظرت هستن. گفت: همین دور و برها بودم تا مجوز بگیرم، کمی دیر شد. گفتم: مجوز چی؟ گفت: داشتم برای مجوز شهادت چونه میزدم. بالاخره گرفتم.»
شهید «مجید مرادیحقیقی» در وصیتنامهاش مینویسد: «بدانید که من با عشق و علاقه به مکتبم و بهخاطر پیروی از رهبرم امام خمینی و برای ادای تکلیفم به جبهه آمدهام تا جانم را در راه دفاع از اسلام فدا کنم.»
شهید «مجید مرادیحقیقی» سیام شهریور ۱۳۴۸ در روستای محمدآباد از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. او همراه پدر در مراسم و مجالس مذهبی شرکت میکرد و خیلی زود دل و جانش با نماز و قرائت قرآن انس گرفت و پیوندی عمیق با معنویت برقرار کرد. سرانجام در بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ در منطقه عملیاتی والفجر هشت به شهادت رسید.
ماه مبارک رمضان در آستانه فرا رسیدن است؛ ماهی که فراتر از یک مقطع زمانی در تقویم عبادی، مدرسهای برای تربیت انسان و جامعه به شمار میرود. مدرسهای که در آن، خودسازی، گذشت و مسئولیتپذیری معنا مییابد؛ همان ارزشهایی که شهدا با جان خویش به آنها عینیت بخشیدند.