همسر شهید ایمان قایدی، در روایتی صمیمی، از دلبستگی شهید به خدمت، از سفر ناتمام کربلا، از روز‌هایی که شرایط منطقه اجازه رفتن نمی‌داد و از اجابت ناگهانی یک نیت در کنار مزار همسرش می‌گوید؛ روایتی که از جا ماندن او از یک سفر خانوادگی آغاز می‌شود و به زیارت کربلا به نیابت از شهید ختم می‌شود.