مرضیه نبوی‌نیا؛ بانوی مؤمن و فداکاری که خدمت به مردم را وظیفه می‌دانست
شهیده مرضیه نبوی‌نیا، متولد ۱۳ آذر ۱۳۷۳، از کارکنان درمانگاه امام سجاد (ع) رشت بود که با روحیه‌ای سرشار از ایمان، مهربانی و مسئولیت‌پذیری، خدمت به مردم را بر آسایش شخصی مقدم می‌دانست. او در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی حمله تروریستی مسلحانه به درمانگاه محل خدمتش، به شهادت رسید و نامش در شمار شهدای خدمت استان گیلان جاودانه شد.
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ در میان انسان‌هایی که زندگی خود را وقف خدمت به دیگران می‌کنند، کسانی هستند که تعهدشان تنها به انجام وظایف روزمره محدود نمی‌شود؛ آنان با ایمان، مهربانی و احساس مسئولیت، خدمت را به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود تبدیل می‌کنند. شهیده مرضیه نبوی‌نیا از جمله این انسان‌ها بود؛ بانویی که بنا بر روایت خانواده و همکارانش، زندگی خود را با ایمان دینی، انس با قرآن و علاقه به کمک‌رسانی به مردم پیوند زده بود.
مرضیه، فرزند کوچک خانواده، از دوران تحصیل دانش‌آموزی درس‌خوان و خوش‌اخلاق بود. او پس از ورود به دانشگاه علوم پزشکی گیلان، در رشته مامایی تحصیل کرد و با وجود آنکه نتوانست در رشته تخصصی خود مشغول به کار شود، مسیر خدمت در حوزه سلامت را ادامه داد. او در نهایت در درمانگاه امام سجاد (ع) رشت مشغول به کار شد و با علاقه فراوان، امور مختلف مراقبت از بیماران را انجام می‌داد.
خانواده و همکارانش از او به‌عنوان بانویی مؤمن، دلسوز و متعهد یاد کرده‌اند که نماز اول وقت، تلاوت و حفظ قرآن و حضور در مجالس مذهبی و یادبود شهدا، جایگاه ویژه‌ای در زندگی‌اش داشت. او همچنین به خانواده خود عشق می‌ورزید و در روزهایی که پدر و مادرش بیمار بودند، برای مراقبت از آنان و رسیدگی به امور خانه تلاش می‌کرد.
با وجود نگرانی خانواده از شرایط ناامن آن روزها، مرضیه بر ادامه حضور در محل کار تأکید داشت. او خدمت به بیماران را وظیفه خود می‌دانست و علاقه‌اش به این مسئولیت، حتی در شرایط دشوار نیز از میان نرفت. روایت همکارانش نشان می‌دهد که هنگام انتخاب محل خدمت، میزان حقوق و مزایا اولویت اصلی او نبود؛ آنچه برایش اهمیت داشت، فرصت حضور در عرصه خدمت‌رسانی به مردم بود.
در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی حمله تروریستی مسلحانه به درمانگاه امام سجاد (ع) رشت، زندگی این بانوی فداکار به پایان رسید. واپسین تماس‌های او با همکارانش، در حالی که شرایط بسیار دشواری را تجربه می‌کرد، خاطره‌ای تلخ و فراموش‌نشدنی برای اطرافیانش برجای گذاشت. شهادت او، خانواده‌اش را در سوگی سنگین فرو برد؛ به‌ویژه دختر کوچکش زینب که از مهر و حضور مادر محروم شد.
مرضیه نبوی‌نیا، تنها یک نیروی درمانی نبود؛ او مادری مهربان، همسری فداکار و انسانی بود که ایمان و مسئولیت‌پذیری را در رفتار روزمره خود معنا می‌کرد. یاد او برای جامعه سلامت گیلان، یادآور ارزش خدمت صادقانه و فداکاری کسانی است که در مسیر کمک به دیگران، مسئولیت خود را حتی در دشوارترین شرایط رها نمی‌کنند.
نام شهیده مرضیه نبوی‌نیا در حافظه خانواده، همکاران و مردم این سرزمین باقی خواهد ماند؛ بانویی که زندگی‌اش با ایمان و خدمت گره خورد و یادش به نمادی از مهر، تعهد و ایثار تبدیل شد. روحش شاد و یادش گرامی باد.
