از رنج یتیمی تا شهادت در ماه رمضان

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید والامقام علی صادقیان، متولد یکم مهرماه سال ۱۳۶۱ در روستای نیبند از توابع شهرستان قروه، از کودکی با دشواری‌های زندگی روبه‌رو شد؛ اما با تلاش و پشتکار مسیر زندگی خود را ساخت و در بزرگسالی، پدری مهربان و تکیه‌گاهی دلسوز برای خانواده‌اش بود. وی سرانجام در یازدهم اسفندماه سال ۱۴۰۴، در ماه مبارک رمضان، هنگام اقامه نماز در محل خدمت خود به شهادت رسید.

شهید علی صادقیان تنها دو سال داشت که پدرش را از دست داد و از همان دوران کودکی با تلخی فقدان پدر آشنا شد. او در کنار مادرش رشد کرد؛ مادری که با وجود دشواری‌های فراوان، برای تربیت فرزندش و فراهم‌کردن زمینه پیشرفت او تلاش کرد.

صادقیان دوران ابتدایی را در روستای نیبند گذراند. او از همان سال‌های کودکی، در کنار تحصیل، به مادرش در انجام امور خانه کمک می‌کرد. برای ادامه تحصیل در مقطع راهنمایی، هر روز مسیر روستای بهارلو را طی می‌کرد و با وجود سختی راه، از ادامه تحصیل بازنمی‌ماند.

وی پس از آن برای ادامه تحصیل به دلبران رفت و دوران دبیرستان را در آنجا گذراند. مدتی بعد، همراه مادرش به قروه آمد و در خانه‌ای کوچک و اجاره‌ای زندگی کرد تا بتواند تحصیلات خود را به پایان برساند و آینده بهتری برای خود رقم بزند.

از تجربه یتیمی تا تکیه‌گاهی برای فرزندان

شهید علی صادقیان پس از پایان تحصیلات به خدمت سربازی رفت و در همان دوران زندگی مشترک خود را آغاز کرد. در ماه پایانی خدمت سربازی، نخستین فرزندش به دنیا آمد و او فصل تازه‌ای از زندگی را با تجربه پدر شدن آغاز کرد.

مردی که خود از دو سالگی طعم تلخ نبودن پدر را چشیده بود، اکنون می‌کوشید برای فرزندانش پدری مهربان و تکیه‌گاهی مطمئن باشد. او با شناختی که از دشواری‌های دوران کودکی داشت، تلاش می‌کرد خانواده‌اش در آرامش و آسایش زندگی کنند.

پس از پایان خدمت سربازی، مشغول به کار شد و برای تأمین نیاز‌های خانواده تلاش کرد. مدتی بعد در سپاه استخدام شد و با تولد فرزند دومش، مسئولیت‌های بیشتری بر عهده گرفت. با این حال، از ادامه تحصیل غافل نشد و در رشته حقوق، مدرک کاردانی دریافت کرد.

هفت سال زندگی در سروآباد و بازگشت به قروه

این شهید والامقام علاقه داشت زمان بیشتری را در کنار خانواده‌اش سپری کند. به همین دلیل، همراه خانواده به سروآباد رفت و هفت سال در آنجا زندگی کرد. او دوست داشت خانواده‌اش در شهر و دیار خود باشند و دور از فضای غربت زندگی کنند؛ ازاین‌رو، پس از هفت سال به قروه بازگشت.

چهار سال از بازگشت او به قروه می‌گذشت؛ سال‌هایی که برای خانواده با خاطرات روزمره، محبت پدرانه و امید به آینده همراه بود، اما سرانجام حادثه‌ای تلخ، مسیر زندگی آنان را برای همیشه تغییر داد.

شهادت در ماه مبارک رمضان

یازدهم اسفندماه سال ۱۴۰۴، در ماه مبارک رمضان، شهید علی صادقیان در محل خدمت خود و در گردان مشغول اقامه نماز بود که در پی حمله موشکی آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت رسید.

شهادت او، خانواده‌اش را در اندوهی عمیق فرو برد و جای خالی پدری را بر جای گذاشت که سال‌ها برای آسایش و آرامش فرزندانش تلاش کرده بود.

پیکر مطهر شهید علی صادقیان پس از تشییع، در روستای نیبند شهرستان قروه به خاک سپرده شد تا یاد و نام او در زادگاهش ماندگار بماند.