پاسدارِ حریمِ خانواده؛ روایتی از زندگی و شهادتِ خسرو جیریایی شراهی

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید خسرو جیریایی شراهی در هفدهمین روز از فروردین‌ماه ۱۳۴۶ در روستای جیریا از توابع شهرستان اراک دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای بزرگ شد که پیوندِ عمیقی با دیانت و کار و تلاش داشتند. خسرو دوران کودکی را در دامانِ پرمهرِ مادر سپری کرد و با آموزه‌های دینی در کانون خانواده خو گرفت. فعالیت‌های او در دوران نوجوانی، تنها محدود به تحصیل در مدرسه (تا کلاس سوم راهنمایی) نبود؛ او همراهِ پدر به کشاورزی می‌پرداخت و با سختیِ کارِ مزرعه، درسِ «مسئولیت‌پذیری» و «حلال‌خوری» را به‌صورت عملی آموخت.

خسرو علاوه بر فعالیت‌های اقتصادی و کمک به معیشتِ خانواده، پیوندی ناگسستنی با مسجدِ روستا داشت. او در ایامِ ماه مبارک رمضان و محرم، نه تنها یک مستمعِ منفعل، بلکه مشتاقی بود که با جان و دل به سخنان روحانی مسجد گوش فرا می‌داد تا معرفتِ دینیِ خود را ارتقا دهد.

نظامِ ارزشی و صلاحیتِ اخلاقی

نکته‌ی برجسته‌ی شخصیتِ خسرو، دغدغه‌مندیِ او نسبت به حفظِ ارزش‌های اخلاقی در محیط خانواده بود. او که در خانواده‌ای با هشت خواهر و یک برادر بزرگ شده بود، خود را نسبت به مسیرِ تربیتیِ خواهرانش مسئول می‌دانست. تأکیدِ مکررِ او بر «حفظِ حجاب» و تعبیرِ زیبایِ او که «چادر، ارثِ حضرت زهرا(س) است و حفظِ آن نیازمندِ مجاهدت است»، نشان‌دهنده‌ی درکِ عمیقِ او از «صلاحیت اخلاقی» و نقشِ مراقبتی‌اش در خانواده بود. برای خسرو، میدانِ جهاد تنها در جبهه‌های جنگ نبود، بلکه حفظِ حریمِ خانواده نیز جبهه‌ای مهم به شمار می‌آمد.

از کشاورزی تا رزمِ سربازی

با رسیدنِ به سنِ خدمت، او که خود را برای گام‌های بزرگ‌تر آماده کرده بود، راهی خدمت سربازی شد. پیوستنِ او به لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا(ع)، سرآغازِ فصلی نو در زندگی‌اش بود. با وجودِ دشواریِ جدایی از خانواده‌ای که به او وابسته بودند، خسرو با هدفی مشخص و اراده‌ای راسخ، مسئولیتِ دفاع از کیانِ کشور را برگزید.

سرانجام در بیست‌ویکم تیرماه ۱۳۶۷، در منطقه‌ی عملیاتی شرهانی، در حالی که دشمن با تمام توان اقدام به «تک» کرده بود، خسرو در نبردی نابرابر جانِ خویش را تقدیمِ آرمان‌هایش کرد. پیکرِ او سال‌ها در هاله ای از ابهام و گمنامی در مناطقِ عملیاتی باقی ماند تا اینکه در سال ۱۳۷۳، تلاش‌های گروه‌های تفحص شهدا به ثمر نشست. بازگشتِ پیکرِ او به جیریا، پایانِ سال‌ها بی‌قراریِ خانواده و آغازِ تثبیتِ جایگاهِ او به عنوانِ قهرمانی بود که برای باورهایش تا پای جان ایستاد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی