زندگینامه شهید غریب بی نشان؛

پاسدارِ حریمِ خانواده؛ روایتی از زندگی و شهادتِ خسرو جیریایی شراهی

شهید "خسرو جیریایی شراهی" فرزند غلامعباس، متولد 17 فروردین 1346 در روستای جیریا از توابع شهرستان اراک، از سربازانِ وظیفه‌شناسِ لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا(ع) بود. او که در کانونِ گرمِ خانواده‌ای مذهبی پرورش یافته بود، پیش از آنکه در میدانِ رزم علیه دشمن بجنگد، در محیطِ خانه مروجِ ارزش‌های اخلاقی و حجاب بود. خسرو سرانجام در تاریخ 21 تیر 1367 در جریان عملیات «تک دشمن» در منطقه شرهانی به شهادت رسید. پیکر پاکش پس از ۶ سال گمنامی، در سال ۱۳۷۳ تفحص و در زادگاهش به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۶۲۵۱۵۴

چهارشنبه - ۲۴ تير ۱۴۰۵ / 1405 24 April

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، تاریخ دفاع مقدس سرشار از نام مردانی است که با دل بریدن از دنیا، راه وصال الهی را برگزیدند و با نثار جان خود، عزت و امنیت ایران اسلامی را تضمین کردند. شهید خسرو جیریایی شراهی یکی از همین جوانان مؤمن و ایثارگر بود که زندگی ساده روستایی را با ایمان، تلاش و بندگی خدا درآمیخت و سرانجام در میدان نبرد، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت رسید.

شهید خسرو جیریایی شراهی، فرزند غلامعباس، هفدهم فروردین‌ماه سال ۱۳۴۶ در روستای جیریا از توابع شهرستان اراک و در خانواده‌ای متدین و سختکوش دیده به جهان گشود. فضای معنوی خانه و تربیت دینی خانواده، از همان سال‌های نخست زندگی، روحیه ایمان، صداقت و مسئولیت‌پذیری را در وجود او نهادینه کرد. دوران کودکی خود را در کنار پدر و مادر سپری کرد و از همان سنین پایین، همراه پدر در کار کشاورزی مشارکت داشت و با تلاش، قناعت و کسب روزی حلال آشنا شد.

خسرو نوجوانی مؤمن و پایبند به ارزش‌های اسلامی بود. نماز و روزه جایگاه ویژه‌ای در زندگی او داشت و حضور مستمر در مسجد روستا، بخش جدایی‌ناپذیر روزهایش بود. در ماه‌های محرم و رمضان با اشتیاق در مجالس مذهبی شرکت می‌کرد و با گوش سپردن به سخنان روحانی مسجد، تلاش داشت معرفت دینی خود را افزایش دهد و مسیر بندگی خدا را با آگاهی بیشتری ادامه دهد.

او تحصیلات خود را در مدرسه روستا آغاز کرد و تا پایان کلاس سوم راهنمایی ادامه داد، اما به دلیل شرایط زندگی و برای کمک به خانواده، ترک تحصیل کرد و وارد بازار کار شد. با وجود سن کم، مسئولیت تأمین بخشی از هزینه‌های زندگی را پذیرفت و با کارگری، در کنار پدر برای آسایش خانواده تلاش کرد.

شهید خسرو جیریایی شراهی در خانواده‌ای پرجمعیت رشد یافت و هشت خواهر و یک برادر داشت. علاقه و دلسوزی او نسبت به اعضای خانواده مثال‌زدنی بود. همواره خواهرانش را به حفظ ارزش‌های دینی، به‌ویژه رعایت حجاب، سفارش می‌کرد و با اعتقادی راسخ می‌گفت: «چادر، یادگار و میراث حضرت زهرا(س) است و باید برای حفظ آن تلاش کرد.» این نگاه، نشان از باور عمیق او به فرهنگ اسلامی و جایگاه والای عفاف و حجاب داشت.

با فرا رسیدن دوران خدمت مقدس سربازی، به لشکر ۲۱ حمزه اعزام شد. روز وداع با خانواده، لحظه‌ای سخت و سرشار از احساس بود، اما او رسالتی بزرگ‌تر را پیش روی خود می‌دید؛ دفاع از اسلام، انقلاب و خاک میهن. پس از آغاز خدمت در ارتش جمهوری اسلامی ایران، راهی جبهه‌های نبرد شد و با حضور فعال در مناطق عملیاتی، در کنار دیگر رزمندگان از مرزهای کشور دفاع کرد.

این سرباز فداکار در عملیات‌ها و مأموریت‌های مختلف حضور داشت و سرانجام در بیست‌ویکم تیرماه سال ۱۳۶۷، هم‌زمان با تک دشمن در منطقه شرهانی، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و آسمانی شد.

پیکر مطهر شهید خسرو جیریایی شراهی پس از شهادت در منطقه عملیاتی باقی ماند و سال‌ها در شمار شهدای مفقودالاثر قرار داشت. انتظار خانواده برای بازگشت نشانی از عزیزشان، سال‌ها ادامه یافت تا اینکه در سال ۱۳۷۳، گروه‌های تفحص شهدا موفق به شناسایی پیکر مطهر او شدند. این خبر، اگرچه اندوه فراق را زنده کرد، اما فرصت وداعی دوباره را برای خانواده و مردم قدرشناس زادگاهش فراهم آورد و پیکر این شهید والامقام با شکوهی وصف‌ناشدنی در روستای جیریا به خاک سپرده شد.

امروز مزار شهید خسرو جیریایی شراهی در زادگاهش، یادآور جوانی است که زندگی خود را با ایمان، تلاش، اخلاق و خدمت به مردم آغاز کرد و با شهادت، جاودانه شد. نام او در کنار دیگر شهدای دفاع مقدس، سندی روشن از ایثار و ازخودگذشتگی جوانانی است که برای پاسداری از استقلال و عزت ایران اسلامی، از همه هستی خود گذشتند و راه آزادگی را برای همیشه در تاریخ این سرزمین ماندگار کردند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی