روایت مردی که از آتش گذشت

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید یعقوب خادمی پنجم شهریور سال ۱۳۵۸ در شیراز به دنیا آمد. او فرمانده یگان حفاظت فرودگاه‌های فارس، ملقب به «فرمانده دل‌ها» بود که ۱۷ اسفند سال ۱۴۰۴ در شیراز در جنگ رمضان به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار  شهدای شیراز به خاک سپرده شد.

متن خاطره:

یکی از همرزمان شهید یعقوب خادمی چنین روایت می‌کند: شاید نمونه‌ای از این ماجرا‌ها را در کتاب‌های درسی خوانده باشیم؛ روایت‌هایی از ایثار و فداکاری که گاه به نظر می‌رسد تنها بر صفحات کاغذ جان دارند. اما آن روز، در میانه‌ی واقعیتی آتش‌بار و هولناک، من خود شاهد صحنه‌ای بودم که معنای شجاعت را از نو برایم تعریف کرد.

در جریان حملات گسترده به فرودگاه شیراز، زمانی که دشمن منطقه را زیر باران آتش گرفته بود و زمین و آسمان در دود و انفجار گم شده بود، خبر رسید که در یکی از پایگاه‌های مجاور، فردی در میان آوار گرفتار شده است. شرایط به‌گونه‌ای بود که هر حرکت اضافه‌ای می‌توانست به بهای جان چند نفر تمام شود.

شهید یعقوب خادمی بی‌درنگ تصمیم گرفت. ابتدا نیروهایش را برای حفظ جانشان به عقب فراخواند. سپس، بی‌آنکه لحظه‌ای تردید کند، به‌تنهایی و بدون هیچ همراهی، دل به دل آتش زد. گویی ترس برای او معنایی نداشت؛ تنها چیزی که می‌دید، انسانی بود که باید نجات داده می‌شد — یا پیکری که نباید در زیر آوار و آتش بماند.

او وارد منطقه‌ی پرخطر شد؛ جایی که هر لحظه امکان فروریختن دوباره‌ی آوار یا اصابت گلوله‌ای دیگر وجود داشت. با دستانی استوار و اراده‌ای آهنین، پیکر مطهر شهید را از زیر آوار بیرون کشید و در حالی که همچنان صدای انفجار‌ها شنیده می‌شد، سرافرازانه بازگشت.

آن روز، ما تنها یک عملیات امداد ندیدیم؛ ما تجسم عینی غیرت، مسئولیت‌پذیری و ایمان را دیدیم. شجاعتی که نه در کلمات، بلکه در عمل معنا یافت — و نام یعقوب خادمی را برای همیشه در دل‌ها ماندگار کرد.

انتهای متن/