آخرین لقمه؛ حلوایِ پیشواز

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ «وحید بکی‌زاده» فرزند الیاس چهارم اسفندماه ۱۳۷۴متولد شده بود و دهم اسفند ماه ۱۴۰۴، در هنگ مرزی مهران توسط رژیم منحوس آمریکایی - صهیونیستی به وصال محبوب رسید. حالا تنها یادگار آن روزها، خاطرات نابی است که از اخلاق نیکوی او در ذهن فامیل و همسایه مانده است؛ جوانی که در دانشکده تهران درس خوانده بود و ۱۶ سال تمام، صادقانه به هم‌وطنان و زوار امام حسین (ع) خدمت کرده بود. 

 

 

مادر از دلواپسی‌هایش می‌گوید؛ از روزی که به وحید التماس کرد نرو، از اینکه پدرش بیمار است و او تنها تکیه‌گاه خانواده؛ اما وحید نگاهش به افقِ مرز بود: «می‌گفت مامان، جنگ است، وضعیت خراب است، نمی‌توانم در خانه بمانم وقتی دوستانم در خط مقدم هستند.»

آخرین لقمه؛ حلوایِ پیشواز

روایت مادر از آخرین لحظات، بند دل را پاره می‌کند. وحید انگار به او ندا شده بود که بازگشتی در کار نیست. «قبل از رفتن از مادرش خواست برایش حلوا درست کند. حلوایش را خورد، حمام کرد، ناخن‌هایش را گرفت و با وجود اصرار من برای ماندن تا روز دوشنبه، راهی شد.»
وحید بکی‌زاده، نماد نسلی است که شرافت را بر امنیت شخصی ترجیح داد. 
مزار این شهید گرانقدر در «بهشت رضا» شهر ایلام قرار دارد؛ جایی که محل همیشگی هم‌نشینی او با یاران حق و شهدای والامقام است. شهید وحید بکی‌زاده در این آرامگاه، نه تنها در خاک ایلام، که در تاریخ حماسی این سرزمین جاودانه گشته است.»

انتهای پیام/