شهید «وحید بکی‌زاده» از شهدای هنگ مرزی مهران،

آخرین لقمه؛ حلوایِ پیشواز

شهید «وحید بکی‌زاده» فرزند الیاس کادر فداکار بهداری هنگ مرزی مهران، همان کسی است که حالا نامش با ایثار و مهربانی در ذهن همسایگان و همکارانش گره خورده است از آن مردانی است که رفتنش پایان نبود؛ آغاز ماندگاری نامی شد که در حافظه مرز و مردم، آرام و استوار خواهد ماند. قبل از رفتن از مادرش خواست برایش حلوا درست کند.

کد خبر: ۶۲۲۴۶۶

دوشنبه - ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 25 March

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ «وحید بکی‌زاده» فرزند الیاس چهارم اسفندماه ۱۳۷۴متولد شده بود و دهم اسفند ماه ۱۴۰۴، در هنگ مرزی مهران توسط رژیم منحوس آمریکایی - صهیونیستی به وصال محبوب رسید. حالا تنها یادگار آن روزها، خاطرات نابی است که از اخلاق نیکوی او در ذهن فامیل و همسایه مانده است؛ جوانی که در دانشکده تهران درس خوانده بود و ۱۶ سال تمام، صادقانه به هم‌وطنان و زوار امام حسین (ع) خدمت کرده بود.

مادر شهید در ذکر خاطراتی از شهید می‌گوید:
روز آخر رفتنش از خانه «آن روز، نور عجیبی در صورتش بود. انگار می‌دانست قرار است به آسمان پر بکشد.»

مادر از دلواپسی‌هایش می‌گوید؛ از روزی که به وحید التماس کرد نرو، از اینکه پدرش بیمار است و او تنها تکیه‌گاه خانواده؛ اما وحید نگاهش به افقِ مرز بود: «می‌گفت مامان، جنگ است، وضعیت خراب است، نمی‌توانم در خانه بمانم وقتی دوستانم در خط مقدم هستند.»

آخرین لقمه؛ حلوایِ پیشواز

روایت مادر از آخرین لحظات، بند دل را پاره می‌کند. وحید انگار به او ندا شده بود که بازگشتی در کار نیست. «قبل از رفتن از مادرش خواست برایش حلوا درست کند. حلوایش را خورد، حمام کرد، ناخن‌هایش را گرفت و با وجود اصرار من برای ماندن تا روز دوشنبه، راهی شد.»
وحید بکی‌زاده، نماد نسلی است که شرافت را بر امنیت شخصی ترجیح داد.
مزار این شهید گرانقدر در «بهشت رضا» شهر ایلام قرار دارد؛ جایی که محل همیشگی هم‌نشینی او با یاران حق و شهدای والامقام است. شهید وحید بکی‌زاده در این آرامگاه، نه تنها در خاک ایلام، که در تاریخ حماسی این سرزمین جاودانه گشته است.»

انتهای پیام/