پشیمان نیستم؛ برای رضای خدا رفتم و اگر برگردم باز همین راه را می‌روم

به گزارش  نوید شاهد کرمانشاه، «علیرضا ویسی گرگه بیشه» می‌گوید: در عملیات‌های خیبر و فتح‌المبین حضور داشتم. آن زمان سرباز بودم. بعد از پایان خدمتم، به بسیج پیوستم. سه ماه در پادگان ابوذر بودیم و سپس به جبهه اعزام شدیم. سال ۱۳۶۳ همان‌جا اسیر شدیم. مدتی جنگیدیم تا سرانجام به اسارت درآمدیم. دوران اسارت بسیار سخت بود؛ ما را با کابل می‌زدند و آزار می‌دادند.
خاطره‌ای هست که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. پایم مجروح شده بود و نمی‌توانستم راه بروم. یکی از بچه‌ها مرا کول کرد تا حرکت کنیم. دو طرف مسیر ایستاده بودند و بچه‌ها را می‌زدند. او می‌دوید و ضربه‌ها به پشت من هم می‌خورد. همان لحظه با خودم گفتم این آدم فرشته نجات من است.
اوایل که مفقودالاثر شده بودم، خانواده‌ام برایم عزاداری گرفته بودند. وقتی بعد از آن همه سختی برگشتم، گفتند: ما فکر می‌کردیم شهید شده‌ای و برایت مراسم گرفته بودیم. به آنها گفتم این تقدیر الهی بوده است. من هیچ پشیمان نیستم؛ چون برای رضای خدا رفتم. آن زمان سرباز بودم، اما عشق جبهه در دلم بود و به همین عشق، بعد از سربازی هم بسیجی شدم.
در ادامه فیلم گفت‌و‌گو را ببینید:

انتهای پیام/