وصیتنامه شهید «بهروز آزادفلاح»؛ دفاع از اسلام و امام را تا پای جان وظیفه بدانید
شهید بهروز آزادفلاح در وصیتنامه خود با صراحت و تأکید، دفاع از اسلام و امام را وظیفهای همگانی و فراتر از مرزهای زندگی دنیوی میداند. او با استناد به پیمان تاریخی ملت ایران در انقلاب اسلامی مینویسد: «بارها گفتیم تا پای جان از اسلام و امام دفاع میکنیم.»
به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید بهروز آزادفلاح، فرزند غضنفر، در نخستین روز فروردین سال ۱۳۴۲ در ساوجبلاغ دیده به جهان گشود. با وجود آنکه از نعمت سوادآموزی محروم بود، اما ژرفای اندیشه و عمق ایمان او در وصیتنامهای که از خود به یادگار گذاشته، چنان است که گویی از دانشگاهی الهی فارغالتحصیل شده بود.
وی پیش از پیوستن به جبهههای نبرد حق علیه باطل، به عنوان کارگر در کارخانه مقدم مشغول به کار بود و پس از ازدواج، زندگی ساده و پرامیدی را سپری میکرد. اما وقتی ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام زمان(عج) و فرمان رهبر کبیر انقلاب طنینانداز شد، همه چیز را رها کرد و به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست.
این شهید بزرگوار در عملیات بزرگ کربلای ۵ و در تاریخ ۲۹ دیماه ۱۳۶۵، در منطقه عملیاتی شلمچه، آنچنان با عظمت و شکوه به ملکوت اعلی پرواز کرد که پیکر مطهرش متلاشی شد و خاک سرخ شلمچه، آغوشش را برای این میهمان الهی گشود.
وی در بخشی از وصیتنامه خود با اشاره به حدیث قدسی «مَنْ عَرَفَنِی عَشِقَنِی...» مینویسد: «کسی که مرا طلب کرد مییابد و کسی که مرا یافت میشناسد و کسی که مرا شناخت عاشقم میشود... و کسی که من عاشقش شدم او را میکشم و کسی که من بکشم پس دیه او بر من است و من دیه او هستم.»
شهید آزادفلاح با تأکید بر رسالت خود در راه خدا و پاسداری از انقلاب اسلامی که به گفته او «خونبهای هزاران شهید و مجروح و معلول است»، میگوید: «در این راه اگر دشمن را شکست بدهیم پیروزیم و اگر به ظاهر شکست بخوریم و کشته شویم باز هم پیروزیم.»
این شهید بزرگوار خطاب به ملت ایران مینویسد: «کربلای ایران همان کربلای حسین است، امام خمینی همان راه امام حسین(ع) را پیش میبرد و در این موقعیت حساس، عذری از هیچکس پذیرفته نیست که از جهاد در راه خدا سر باز زند.»
وی در بخشی دیگر از وصیتنامه خود با اشاره به ضرورت مبارزه با دشمن درون (جهاد اکبر) و آمادگی برای نبرد در میدان (جهاد اصغر)، از همرزمانش میخواهد که در دفاع از انقلاب اسلامی بیتفاوت نباشند و دنیا را به آخرت ترجیح ندهند.
شهید آزادفلاح در پایان با طلب صبر برای خانوادهاش و بهویژه همسرش، از خداوند متعال درخواست میکند که او را در زمره شهدا قرار دهد و با بیان آیه «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» بر بازگشت همه به سوی او تأکید میکند.
این وصیتنامه که نماد عشق به خدا، انقلاب و رهبری است، همچون میراثی جاودان برای نسلهای حاضر و آینده، یادآور مسئولیت همگانی در حراست از آرمانهای شهدا و ارزشهای دفاع مقدس است.
انتهای پیام/
