وصیت‌نامه شهید حسن آجرلو: ندای صبر و استقامت از زبان یک سرباز ارتش

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید حسن آجرلو در هشتم دی ماه ۱۳۴۷ در تهران چشم به جهان گشود. او در خانوادهای مذهبی و با ایمان رشد کرد و پس از گذراندن تحصیلات تا مقطع دوم متوسطه، با عشق به وطن و انقلاب اسلامی، به نیروهای مسلح ارتش جمهوری اسلامی ایران در استان خراسان پیوست. این ایثارگر جوان در اوج دفاع مقدس و در تاریخ نوزدهم مردادماه ۱۳۶۶، در جبهه میمک، با اصابت ترکش خمپاره به فیض شهادت نائل آمد. پیکر پاکش در بهشت زهرا(س)، قطعه B، آرام گرفت تا یاد و خاطره‌اش برای همیشه در دل‌های مردم ایران جاویدان بماند.

در ادامه متن وصیت‌نامه شهید آجرلو را بخوانید.

«وَلا تَحسَـبَنَّ الَّذیـنَ قُتِلـوا فـی سَـبیلِ اللـهِ اَمواتـاً بَـل احیـاء عِنـدَ رَبِّهِـم یُرزَقُـون»
(و هرگز کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند مرده مپندار، بلکه آنان زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی می‌برند.)

با درود و سلام به ارواح طیبه شهدا، خصوصاً شهید علیرضا محسنی.

من حسن آجرلو، به‌عنوان انجام وظیفه‌ای که خداوند مقرر کرده، این وصیت را تنظیم می‌کنم تا سنت رسول خدا را حفظ کرده باشم.

وصیت‌های من به قرار زیر است:

اولاً از پدر و مادر عزیزم که عمری را به پای من گذاشته‌اند و زحمات و مشقات بسیار کشیده‌اند، طلب عفو و بخشش دارم. می‌خواهم که از شهادت من ناراحت نشوید و سعی کنید صبور باشید و صبر پیشه کنید، چراکه خداوند با صابرین است: «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ». پس صبر کنید و استقامت داشته باشید.

زیرا خون من از خون این همه شهید شهیدانی همچون علی‌رضا محسنی و بقیه شهدا و مفقودالاثرهایی مانند محسن ایرانی و دیگران رنگین‌تر نیست. پس برای شادی روح من نیز که شده است، شاد باشید. و هرگاه خواستید گریه سر بدهید، به مظلومیت سرور شهیدان بگریید که ما به عشق او به شهادت رسیدیم. گریه کنید تا شاید اینگونه مورد لطف آن حضرت قرار بگیریم.

از برادرم می‌خواهم که مرا حلال کند و از شهادت من متأثر نگردد. سعی کند که جای خالی مرا در خانه پر کند، زیرا تنها فرزند پسر خانه است و عصای دست پدر. پس خواهش مرا اجابت کن، گرچه می‌دانم عشق به جبهه شاید مانع از این کار گردد، ولی به هر حال خواهش من این است. امیدوارم با عمل به آن، روحم را شاد گردانی.

والسلام  
ساعت ۱۱:۳۰ شب

انتهای پیام/