خاطره/ تابلوی حمید
هم رزم شهید «حمید رضا پور ابراهیم» برایمان روایت میکند: «نزدیکیهای صبح بود که صدای انفجار مهیبی برخاست. از سنگر بیرون زدم. دیدم یک گلوله توپ درست کنار سنگر حمید خورده بود، با عجله خودم را به سنگر رساندم وقتی که رسیدم با پیکر پاره پاره حمید مواجه شدم، بدنم سست شدو نشستم روی زمین، ناگهان چشمم افتاد روی تابویی که حمید دیشب آورده بود و کنار سنگرش نصب کرده بود.»
به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید حمید رضا پور ابراهیم متولد در دوم فروردین ماه ۱۳۴۹ در دزفول دیده به جهان گشود. پدرش محمد حسین نام داشت به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. در۲۲ بهمن ماه ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ در منطقه عملیاتی شلمچه آسمانی شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای شهید آباد دزفول زیارتگاه عاشقان است.
متن خاطره:
حمید خیلی شلوغ بود، پر انرژی و همیشه لبخند به لب داشت.
در گیر و دار منطقه عملیاتی هم دست از شوخی و شیطنت بر نمیداشت.
صبحها کمی اوضاع منطقه آرام بود، اما مقر گردان از غروب تا نزدیک صبح گلوله باران میشد.
دستور داده بودم بچهها از غروب بروند توی سنگرها و به هیچ وجه بیرون نیایند.
در میان آتش باران ناگهان حمید را دیدم که درب سنگر آمده است.
میخواست اجازه بگیرد و برود تا سه راه شهادت.
با جدیت به او گفتم: «توی این هیر و ویر، چه وقت رفتن به سه راه است؟»
با روحیه شاد همیشگیش گفت: «یه تابلویی دیدم اونجا، میخوام برم بیارمش بزنمش کنار سنگرمون»
به او گفتم: نمیتوانم اجازه رفتن بدهم.»،
اما حمید ول کن ماجرا نبود و اصرار به رفتن کرد.
به هر ترتیب نیمچه رضایتی گرفت و رفت.
یک ساعتی نگذشته بود که خبر داد آمده است و تابلو را آورده است.
نزدیکیهای صبح بود که صدای انفجار مهیبی برخاست.
از سنگر بیرون زدم.
یک گلوله توپ درست کنار سنگر حمید خورده بود.
با عجله خودم را به سنگر رساندم وقتی که رسیدم با پیکر پاره پاره حمید مواجه شدم.
بدنم سست شدو نشستم روی زمین.
ناگهان چشمم افتاد روی تابویی که حمید دیشب آورده بود و کنار سنگرش نصب کرده بود.
روی تابلو تکههایی از پیکرش چسبیده بود و قطرات خونی که آرام آرام به پایین میچکید.
یادم نیست چند بار جمله روی تابلو را خواندم که نوشته بود ما تا آخرین قطره خون خود ایستادهایم.
انتهای پیام/
