عزت و استقلال ایران باید با ایثار، وحدت و مقاومت حفظ شود

کودکی
محمدرضا از کودکی پسری آرام، مؤدب و مسئولیتپذیر بود و عشق زیادی به مسجد، هیئت و خدمت به مردم داشت. در مراسم عزاداری امام حسین )ع( با اخلاص زنجیر میزد و بدون اینکه کسی از او بخواهد، به عزاداران خدمت میکرد. قبل از سربازی در کارگاه کابینتسازی مشغول کار بود و همیشه به دنبال کسب روزی حلال بود.حتی بعد از پایان خدمت هم میخواست فوراً به کارش برگردد و اهل بیکاری نبود.مهمترین افتخار محمدرضا برای من، اخلاق نیکو، احترام به پدر و مادر، تعهد، ایمان و خدمت به مردم بود.او با زندگی پاک و در نهایت با شهادتش، بزرگترین افتخار را برای خانواده و میهنش به یادگار گذاشت.
روحیات مذهبی
محمدرضا در ماه مبارک رمضان حال و هوای معنوی خاصی داشت. هرچند اهل خودنمایی نبود، اما همیشه تلاش میکرد نماز، تلاوت قرآن و دعا را با اخلاص انجام دهد. از کودکی با مسجد و هیئت مانوس بود و در ماه رمضان نیز بیشتر وقتش را در فضای مسجد و عبادت میگذراند. احترام زیادی برای روزه و عبادت قائل بود و سعی میکرد با اخلاق خوب، خدمت به دیگران و کسب روزی حلال، رضایت خدا را به دست آورد. ایمان و انس او با قرآن و اهلبیت(ع) باعث شده بود که این ماه را فرصتی برای خودسازی و نزدیکتر شدن به خدا بداند. محمدرضا از کودکی ارادت ویژهای به حضرت اباعبدالله الحسین داشت و با عشق در مراسم ماه محرم و اربعین شرکت میکرد. او از خادمان هیئت بود. در مسجد و دستههای عزاداری با اخلاص خدمت میکرد، مهر پخش میکرد و هنگام حرکت دستهها مراقب بود سیمهای بلندگو زیر پای عزاداران نماند. در مراسم زنجیرزنی با شور و عشق عزاداری میکرد و عاشورای سال آخر نیز با اصرار دو زنجیر برداشت تا مانند دیگر عزاداران در سوگ امام حسین(ع) شرکت کند. همان عکس عزاداری عاشورای او بعدها تصویر بنر شهادتش شد و من همیشه باور دارم که حضرت سیدالشهدا(ع) همان روز او را برای خود انتخاب کرده بود.
مناسبتهای ملی
محمدرضا همیشه نسبت به انقلاب، کشور و ارزشهای دینی احساس مسئولیت داشت.در برنامهها و مناسبتهای ملی و انقلابی مانند راهپیمایی ۲۲ بهمن و مراسمهای مرتبط با انقلاب، با علاقه حضور پیدا میکرد. او معتقد بود حفظ امنیت، عزت و سربلندی ایران وظیفه همه ماست. روحیه انقلابی و ولایتمداریاش را نه فقط در این مراسمها، بلکه در انتخاب مسیر خدمت و در نهایت شهادتش نشان داد و بزرگترین وفاداری خود را به انقلاب و میهن با جانفشانیاش به اثبات رساند.
شهادت
محمدرضا در دوران خدمت سربازی در ارومیه ، در جریان «جنگ رمضان» در تاریخ دهم اسفند 1404 در ساعت ۶:۲۰ صبح بر اثر اصابت ترکش به سر، آسمانی شد و به عنوان نخستین شهید جنگ رمضان در شهرستان تکاب شناخته شد.
دیدگاه ولایت مدار
در صحبتهای محمدرضا همیشه عشق به ایران، انقلاب و ولایت دیده میشد. او باور داشت که دفاع از امنیت کشور و آرامش مردم یک وظیفه الهی و ملی است و به همین دلیل با تمام وجود در مسیر خدمت قدم گذاشت. او با عملش نشان داد که در برابر ظلم، ناامنی و هرگونه تجاوز به کشور ایستادگی میکند. محمدرضا جنگ و خشونت علیه مردم بیگناه را محکوم میدانست و اعتقاد داشت عزت و استقلال ایران باید با ایثار، وحدت و مقاومت حفظ شود. در نهایت نیز با نثار جان خود، صداقت این باور را به اثبات رساند.
انتهای پیام/