از دار قالی تا آتش شلمچه

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید «سید مهدی رضوی»، فرزند سیدعلی‌اصغر، یکم آذرماه سال ۱۳۵۱ در شهر بار از توابع شهرستان نیشابور چشم به جهان گشود. او نخستین فرزند خانواده بود و دوران کودکی خود را در دامان خانواده‌ای مذهبی و پرتلاش سپری کرد. با آغاز جنگ تحمیلی، علاقه او به مکتب اسلام و انقلاب اسلامی، انگیزه حضورش در جبهه به‌عنوان بسیجی را فراهم کرد. سرانجام، این نوجوان ۱۴ ساله بر اثر سوختگی شدید، در بیستم دی‌ماه ۱۳۶۵ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

از قالیبافی و کشاورزی تا میدان نبرد؛ روایت نوجوانی عاشق اهل‌بیت (ع)

«سید مهدی رضوی» پس از گذراندن دوران کودکی، در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد و تحصیلات خود را تا پایه پنجم ابتدایی ادامه داد؛ اما به دلیل فراهم نبودن شرایط ادامه تحصیل، از درس و مدرسه بازماند و برای کمک به خانواده، به قالیبافی و کشاورزی روی آورد. او نوجوانی مهربان، پرتلاش و مسئولیت‌پذیر بود که با وجود سن کم، رفتاری پخته و شخصیتی بزرگ داشت؛ گویی روحش زودتر از سال‌های عمرش، معنای مسئولیت و ایثار را دریافته بود.

شهید «سید مهدی رضوی»، عشق و ارادت فراوانی به ائمه اطهار (ع) داشت و دل در گرو آرمان‌های انقلاب اسلامی سپرده بود. او به بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره)، ارادتی ویژه داشت و به حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب، که درآن دوره رئیس جمهور بودند، نیز عشق می‌ورزید.

در همین دوران ریاست‌جمهوری رهبر شهید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، هنگامی که ایشان به نیشابور سفر کردند، برنامه‌ای نیز برای سفر یک‌روزه به شهر بار تدارک دیده شد. شب پیش از ورود ایشان، سید مهدی همراه دوستانش با شور و اشتیاق، گلزار شهدای شهر بار را برای استقبال از ایشان آذین‌بندی کرد. آن شب، شوق حضور در کنار مردی که او را از نزدیک دوست می‌داشت، در دل نوجوان مؤمن شهر بار شعله می‌کشید؛ شوقی که بعد‌ها با آرزوی حضور در جبهه‌های دفاع از اسلام و انقلاب پیوند خورد.

از شهر بار تا شلمچه؛ انتخابی به وسعت ایمان

علاقه به اسلام و انقلاب، سید مهدی را به سوی جبهه‌های نبرد کشاند. او چند ماه پس از آن روزها، از طریق بسیج عازم جبهه شد و سه ماه در میدان نبرد حق علیه باطل حضور یافت؛ نوجوانی که روزگاری در کنار پدر و مادرش به قالیبافی و کشاورزی مشغول بود، اینک در راه دفاع از میهن و آرمان‌هایش قدم در مسیری گذاشته بود که پایان آن، وصال معبود بود.

سرانجام «سید مهدی رضوی» در عملیات کربلای ۵، در منطقه شلمچه، به فیض شهادت نائل آمد و به آرزوی قلبی خود رسید. او رفت، درحالی‌که تنها ۱۴ سال داشت؛ چهارده سالی که در آن، رنج کار و تلاش، عشق به خانواده، دلدادگی به اهل‌بیت (ع) و وفاداری به انقلاب اسلامی، معنایی فراتر از سال‌های عمرش به او بخشیده بود.

آرام‌گرفته در گلزار شهدا؛ ماندگار در حافظه یک دیار

پیکر مطهر شهید «سید مهدی رضوی» پس از شهادت، در گلزار شهدای شهر بار به خاک سپرده شد؛ همان دیاری که روزی با دستان نوجوانانه‌اش برای استقبال از رهبر انقلاب آذین بسته بود. اکنون آرامگاه او، یادآور زندگی کوتاه، اما پرباری است که با ایمان آغاز شد، با عشق به اسلام و انقلاب ادامه یافت و در شلمچه به آسمان پیوست.

نام «سید مهدی رضوی» در خاطره مردم شهر بار زنده است؛ نوجوانی که فرصت چندانی برای زیستن نیافت، اما در همان چهارده بهار زندگی، راهی را برگزید که نامش را در شمار جاودانگان نشاند.

انتهای پیام/