از تظاهرات انقلاب تا ارتفاعات قلاویزان؛ روایت شهیدی که طاقت دوری از جبهه را نداشت
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید علی جعفری پنجم شهریورماه سال ۱۳۴۴ در روستای خوگان از توابع شهرستان خمین و در خانوادهای مذهبی و متوسط دیده به جهان گشود. پدرش با شنیدن خبر تولد فرزند، خود را به خانه رساند، او را در آغوش گرفت و به شکرانه این نعمت الهی سر به سجده گذاشت.

علی از همان دوران کودکی به آرامی، مهربانی و دوری از رفتارهای نادرست شناخته میشد. در نوجوانی نیز جوانی متقی، با تربیت و خداجو بود و تحصیلات خود را تا سوم راهنمایی ادامه داد.
همزمان با اوجگیری مبارزات انقلاب اسلامی، علی در راهپیماییها و تظاهرات علیه رژیم پهلوی حضور یافت و همراه دیگر جوانان، اعتراض خود را نسبت به حکومت وقت نشان داد. او در پیروزی انقلاب اسلامی نیز حضوری فعال داشت.
پس از پیروزی انقلاب، علی برای دفاع از مرزهای کشور به عضویت سپاه درآمد و به کردستان اعزام شد. حدود شش ماه در این منطقه خدمت کرد. پس از پایان مأموریت و بازگشت کوتاهمدت به خمین، دوری از دوستان و همرزمانش برایش دشوار بود؛ به همین دلیل داوطلبانه بار دیگر راهی جبهه شد.
این بار مقصد او خرمشهر بود و در عملیات بیتالمقدس شرکت کرد. پس از آن نیز در مناطق عملیاتی مهران حضور یافت و ماهها در کنار دیگر رزمندگان به دفاع از کشور پرداخت.
علی جعفری سرانجام پس از حدود ده ماه نبرد، در آخرین مرحله خدمت خود بهعنوان معاون گردان روحالله(ع) از لشکر ۱۷ علیبنابیطالب(ع)، هجدهم مردادماه سال ۱۳۶۲ در ارتفاعات قلاویزان جبهه مهران به شهادت رسید.
پیکر مطهر شهید علی جعفری در گلزار شهدای روستای خوگان به خاک سپرده شد؛ جوانی که از روزهای مبارزه با رژیم پهلوی تا واپسین لحظات دفاع مقدس، مسیر خود را با ایمان، مسئولیتپذیری و حضور در میدان جهاد ادامه داد و سرانجام در راه دفاع از میهن به شهادت رسید.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی