«جبهه واجبتر از مدرسه است»؛ روایت جوانی که تابستانها برای کمک به خانواده کار میکرد
شهید "عباس جعفری" از کودکی طعم سختی را چشیده بود؛ تابستانها با دوچرخه جوراب میفروخت تا کمکی برای هزینههای خانواده باشد و در مدرسه نیز به درسهای مذهبی علاقه داشت. وقتی جنگ آغاز شد، با وجود بیماری مادر و مخالفت خانواده، جبهه را بر ادامه تحصیل ترجیح داد و گفت: «در جایی که جنگ است، من جبهه را واجبتر از مدرسه میدانم.» این جوان شهابیهای پس از سالها حضور داوطلبانه در جبهه و ۱۸ ماه خدمت بهعنوان پاسدار وظیفه در سپاه مریوان، هجدهم مرداد ۱۳۶۴ در منطقه بوکان در درگیری با گروهکهای ضدانقلاب به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید عباس جعفری در بیستوپنجم مردادماه سال ۱۳۴۴ در روستای شهابیه از توابع خمین و در خانوادهای زحمتکش متولد شد. دوران کودکی او با بیماری همراه بود و مادرش برای درمان فرزند، بارها سختی زیادی را تحمل کرد تا عباس سلامتی خود را به دست آورد.
در هفتسالگی وارد مدرسه شد و دوران ابتدایی را در مدرسه شهابیه به پایان رساند. پس از آن در مدرسه شهید مطهری شهابیه به تحصیل ادامه داد. عباس در کنار درس خواندن، از همان سالهای نوجوانی احساس مسئولیت نسبت به خانواده داشت. تابستانها که مدرسه تعطیل میشد، با دوچرخه به فروش جوراب میپرداخت و درآمدش را برای کمک به هزینههای خانواده اختصاص میداد.
روحیه مذهبی و انقلابی عباس نیز از دوران نوجوانی آشکار بود. در روزهای مبارزه با رژیم پهلوی، به دلیل سر دادن شعار «مرگ بر شاه» توسط ژاندارمری شهابیه دستگیر و مورد ضربوشتم قرار گرفت؛ اما حتی این برخوردها نیز نتوانست او را از باورهایش جدا کند.
عباس تحصیل را تا سوم راهنمایی ادامه داد، اما با آغاز جنگ تحمیلی تصمیم دیگری گرفت. او معتقد بود در شرایط جنگ، دفاع از کشور وظیفهای مهمتر از ادامه تحصیل است و صریح میگفت: «در جایی که جنگ است، من جبهه را واجبتر از مدرسه میدانم.»
او راهی جبهه شد و نزدیک به سه سال بهصورت داوطلبانه در عملیاتهای مختلف حضور یافت. پس از آن نیز بهعنوان پاسدار وظیفه، ۱۸ ماه در سپاه مریوان کردستان خدمت کرد و همچنان در مناطق عملیاتی به دفاع از کشور ادامه داد.
عباس جوانی آرام، متواضع و خوشرفتار بود. برادرش از او بهعنوان فردی یاد میکند که به بزرگترها احترام میگذاشت، با همکلاسیهایش رفتار خوبی داشت و همواره حرمت معلمان و اطرافیان را نگه میداشت. به گفته خانواده، او آنقدر مهربان بود که «آزارش حتی به یک مورچه هم نمیرسید» و مردم روستا نیز از او رضایت داشتند.
خانواده بارها از او خواسته بودند در کنار پدر و مادر بماند و به مادر بیمارش کمک کند، اما عباس پاسخ میداد: «جبهه واجبتر از مریضی مادرم است.» این جمله نشان میداد که دفاع از میهن و انجام تکلیف را برای خود مسئولیتی بزرگ میدانست.
سرانجام هجدهم مردادماه سال ۱۳۶۴، در منطقه حسینآباد بوکان و در جریان درگیری با گروهکهای ضدانقلاب، عباس جعفری به شهادت رسید.
پیکر مطهر این شهید پس از تشییع در زادگاهش، روستای شهابیه از توابع خمین، به خاک سپرده شد؛ جوانی که از کودکی برای خانواده تلاش کرد، در روزهای انقلاب ایستاد و سرانجام مدرسه و زندگی آرام را برای حضور در جبهه و دفاع از وطن کنار گذاشت.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
