خبرنگار؛ روایتگر حقیقت در روزگار هیاهو
به گزارش نوید شاهد سمنان، ۱۷ مرداد، روز خبرنگار، فرصتی است برای درنگ در جایگاه کسانی که رسالتشان دیدن، شنیدن و روایت کردن است؛ کسانی که در میان انبوه خبرها و هیاهوی رسانهای، تلاش میکنند حقیقت را از حاشیهها جدا کنند و آن را به گوش جامعه برسانند.

خبرنگار چشم بیدار جامعه است. او باید در لحظهای که دیگران از کنار یک اتفاق عبور میکنند، بایستد، دقیق ببیند، پرسش کند و آنچه را یافته است، مسئولانه روایت کند. گاهی یک خبر میتواند صدای مردمی باشد که شنیده نمیشوند، مطالبهای را به مسئولان برساند، گرهی از مشکلات جامعه باز کند و یا حتی مسیر یک تصمیم را تغییر دهد.
در روزگاری که سرعت انتشار اطلاعات به اندازهای افزایش یافته که یک خبر در چند ثانیه میتواند میلیونها مخاطب پیدا کند، مسئولیت خبرنگار بیش از گذشته سنگین شده است. امروز خبرنگار تنها با کمبود اطلاعات مواجه نیست، بلکه با انبوهی از اطلاعات درست و نادرست، شایعات، روایتهای ناقص و اخبار جعلی روبهروست. در چنین شرایطی، دقت، صحت، انصاف و امانتداری مهمترین سرمایه خبرنگار به شمار میرود.
خبرنگار حرفهای کسی است که پیش از انتشار، میسنجد، پیش از قضاوت، تحقیق میکند و پیش از آنکه خبری را به جامعه منتقل کند، مسئولیت اجتماعی آن را در نظر میگیرد. او میداند که پشت هر نام، هر تصویر و هر روایت، انسانهایی با زندگی، احساسات و سرنوشت واقعی قرار دارند. از همین رو، اخلاق حرفهای برای خبرنگار نه یک توصیه، بلکه بخشی جداییناپذیر از هویت اوست.
در حوزه فرهنگ ایثار و شهادت نیز خبرنگاری مسئولیتی متفاوت و عمیقتر دارد. روایت زندگی شهدا، خانوادههای آنان، جانبازان، آزادگان و ایثارگران، صرفاً ثبت یک خاطره یا انتشار یک خبر نیست؛ تلاشی برای حفظ حافظه تاریخی یک ملت است. خبرنگاری که پای صحبت مادر شهید مینشیند، خاطره یک آزاده را ثبت میکند یا از زندگی یک جانباز روایت مینویسد، در حقیقت بخشی از تاریخ شفاهی جامعه را برای نسلهای آینده به امانت میسپارد تا چراغ این راه همچنان روشن بماند.
امروز بیش از هر زمان دیگری به خبرنگارانی نیاز داریم که خبر را ابزار آگاهی بدانند، نه صرفاً وسیلهای برای دیدهشدن، خبرنگارانی که میان سرعت و دقت، میان مطالبهگری و انصاف و میان جذابیت رسانهای و حقیقت، تعادل برقرار کنند.
روز خبرنگار، روز تجلیل از قلمهایی است که برای روشن نگهداشتن چراغ آگاهی مینویسند، قلمهایی که گاهی خستگی را به جان میخرند، از آسایش خود میگذرند و برای رسیدن به حقیقت، راههای دشوار را طی میکنند.
انتهای متن/