در آستانهی صلح، در میانهی آتش؛ قصهی مردی که به خانه برنگشت
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید حسین مولایی شراهی در نهمین روز از بهار سال ۱۳۴۰ در روستای یساول از توابع شهرستان فراهان در خانوادهای روستایی و کشاورز دیده به جهان گشود. او تحصیلات خود را تا پایه چهارم ابتدایی ادامه داد و پس از آن برای کمک به تأمین معیشت خانواده و حمایت از پدر و مادر، وارد بازار کار شد و به شغل آسفالتکاری روی آورد. حسین در خانوادهای پرجمعیت با پنج خواهر و سه برادر بزرگ شد و همواره به عنوان جوانی کوشا و حامی خانواده شناخته میشد.

از ویژگیهای بارز اخلاقی شهید مولایی، ایمان قلبی، صبر و تقوای او بود. وی که از همان روزهای آغازین نهضت اسلامی، عاشق امام راحل(ره) و آرمانهای انقلاب بود، در تمام فعالیتهای اجتماعی و امور خیرخواهانه فامیل و محل، پیشقدم بود. احترام به حقوق دیگران و خوشرفتاری از خصایص ماندگار او در ذهن آشنایان و اطرافیان است.
با رسیدن به سن قانونی، حسین برای ادای دین به میهن، لباس مقدس سربازی را بر تن کرد. او به لشکر ۲۱ حمزه در ارتش جمهوری اسلامی پیوست و با اشتیاق راهی جبهههای نبرد شد. در طول دوران خدمت، اخلاق حسنه و روحیه برادرانه او با همرزمانش همواره زبانزد بود.
سرانجام در بیستویکم تیرماه ۱۳۶۷، در روزهای پایانی جنگ تحمیلی، حسین مولایی شراهی در جریان عملیات «تک دشمن» در منطقه موسیانِ دهلران، بر اثر آتش پرحجم دشمن بعثی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. به دلیل شدت درگیری و حجم آتش، پیکر مطهر این شهید والامقام در منطقه مفقود شد و هنوز پس از گذشت دههها، اثری از او به دست نیامده است تا همچنان نامش در شمار شهدای «مفقودالجسد» ثبت بماند.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی