پوستر/
بهمناسبت سالروز شهادت/
روایت زندگی شهید نورالدین شیرعلیزاده
برخی نامها در سکوت روستاها متولد میشوند، اما سرانجام در بلندای تاریخ یک ملت میایستند. به مناسبت سالروز شهادت شهید نورالدین شیرعلیزاده، روایت زندگی آن شهید بزرگوار منتشر میشود.
به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید نورالدین شیرعلیزاده هفدهم فروردین ۱٣۴۲، در شهرستان هریس به دنیا آمد. پدرش سیفعلی، کشاورزی میکرد و مادرش اثمر نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر بود. به عنوان سرباز ژاندارمری در جبهه حضور یافت. چهارم اسفند ۱٣۶۵، در سَنه سقز، هنگام درگیری با گروههای ضدانقلاب، بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکرش را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.
شهید شیرعلیزاده هفدهم فروردین سال ۱۳۴۲ در شهرستان هریس چشم به جهان گشود. پدرش سیفعلی از کشاورزان زحمتکش منطقه بود و مادرش اثمر با تلاش و صبوری، فضای گرم و صمیمی خانواده را حفظ میکرد. نورالدین در چنین خانوادهای رشد یافت؛ خانوادهای ساده و سختکوش که ارزش کار، ایمان و صداقت در آن جایگاه ویژهای داشت.
او دوران کودکی و نوجوانی خود را در همان فضای روستایی سپری کرد. نورالدین تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، اما شرایط زندگی و ضرورت کمک به خانواده باعث شد ادامه تحصیل برایش میسر نشود. با این حال روحیه تلاشگری و مسئولیتپذیری در وجودش ریشه داشت و خیلی زود وارد عرصه کار شد و به عنوان کارگر به فعالیت پرداخت تا سهمی در تأمین معیشت خانواده داشته باشد.
سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دورهای سرنوشتساز برای کشور بود. ناامنیها در برخی مناطق مرزی و فعالیت گروههای ضدانقلاب، ضرورت حضور نیروهای متعهد و فداکار را دوچندان کرده بود. نورالدین نیز با همین احساس مسئولیت، به عنوان سرباز ژاندارمری به خدمت مشغول شد و راهی مناطق عملیاتی غرب کشور شد؛ جایی که امنیت مردم با فداکاری جوانان این سرزمین حفظ میشد.
این جوان مؤمن و پرتلاش سرانجام در چهارم اسفند سال ۱۳۶۵ در منطقه سَنه سقز، هنگام درگیری با گروههای ضدانقلاب، بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید و به آرزوی دیرینه خود، یعنی دفاع از میهن و آرمانهای انقلاب تا پای جان، جامه عمل پوشاند.
پیکر پاک این شهید والامقام پس از تشییع، در گلزار شهدای زادگاهش در شهرستان هریس به خاک سپرده شد تا یاد و نامش برای همیشه در میان مردم آن دیار زنده بماند.
شهید نورالدین شیرعلیزاده نمونهای از جوانان ساده و بیادعایی بود که از دل روستاها برخاستند و با ایثار و فداکاری، امنیت و سربلندی این سرزمین را رقم زدند؛ جوانانی که نامشان در حافظه تاریخی ایران، به عنوان پرچمهای استواری و شرافت ماندگار شده است.
انتهای پیام/
